Projekt „Oczyść atmosferę” cz. II

Dziś ciąg dalszy naszych powarsztatowych materiałów. Przeczytajcie, co o porostach przygotował Kuba z 6B i jaki te organizmy mają związek z powietrzem.

Porosty istnieją od co najmniej 400 mln lat. W skamienielinach znalezionych w południowych Chinach (szacowany wiek 550–635 mln lat) znaleziono ich komórki i cienkie włókna. Znajduje się uwięzione porosty w kawałkach bursztynu sprzed 40 mln lat.

Są bardzo rozpowszechnione, występują niemalże na wszystkich długościach i szerokościach geograficznych. Na terenach o dobrych warunkach wegetacji roślinnej porosty są rzadkie – są bowiem zagłuszane przez szybciej rozwijające się rośliny. Najbardziej widoczne są na terenach o ciężkich warunkach środowiskowych z ubogą roślinnością – w tundrze, na pustyniach, stepach, wysoko w górach, na skałach. Zasięg pionowy porostów sięga od poziomu morza aż po najwyższe szczyty, brak ich tylko na obszarach pokrytych wiecznym śniegiem i lodem.

  

 Skala porostowa – skala, za pomocą której, poprzez obserwacje typów plech porostów rosnących na korze drzew, można ocenić poziom zanieczyszczenia powietrza na danym terenie. Porosty pełnią tu rolę gatunku wskaźnikowego (bioindykatora).

Szukaliśmy wspólnie porostów w parku w Prokocimiu, aby na tej podstawie ocenić stopień zanieczyszczenia powietrza. Zobaczcie, co znaleźliśmy.

Zostały zaobserwowane porosty z piątej, a nawet szóstej strefy skali, a więc dość wrażliwe na zanieczyszczenie powietrza związkami siarki! 
Zachęcam Was do samodzielnego poszukiwania porostów w Krakowie.
B. S.